Laat die oude kat toch inslapen

dieet-tonick-bejaarde-kat-medicatie-kattenherplaatsing-laat-die-oude-kat-toch-inslapen

Laat die oude kat toch inslapen

november 2017

Door Marieke van de Weijer

Toen ik een jaar of 12 was, was er een poedel bij ons in de straat en die kreeg HARTPILLEN. Het was een stokoud beest en zijn vrouwtje had tegen ons gezegd: “als hij die pillen niet krijgt, dan doet zijn hart het niet meer.” Met mijn kinder-verstand kon ik daar niet bij. Waarom liet zij zo’n oud beest niet gewoon inslapen? Hij “deed” het alleen nog maar op die pillen!

Nu denk ik: dat is waarschijnlijk iets van Digoxine geweest, dat Tonick ook al jaren krijgt voor zijn hart. En dat zijn hart “het niet doet zonder die pillen”, dat is niet waar, zo werkt dat niet. Maar ik snap dat het vrouwtje van de poedel het zo uitlegde aan een kind.

Waarom zij die stokoude poedel niet liet inslapen? Dat snap ik nu, als volwassene, wél! Als je een dier nog kwaliteit van leven kan geven, als hij nog gelukkig is en (bijna) alles nog kan, waarom zou je hem dan laten inslapen?

Ik kan me voorstellen dat mensen nu hetzelfde denken over Tonick en mij: “die ouwe kat wordt alleen maar in leven gehouden door 7 verschillende soorten medicatie op een dag. Wat een gedoe om dat iedere dag weer te geven allemaal. Je kunt ‘m beter laten inslapen, dan is hij beter af.” Ik zie dat anders. Hij is gewoon nog hartstikke goed, die medicatie helpt hem erbij zich kiplekker te voelen. Hij is gewoon best wel oud (in februari wordt hij 18). Maar hij is nog niet op!

oudere-kat-artrose-opstapje-tonick-kartonnen-krabmeubel-krabplankje-kattenherplaatsing

Ik ben (gelukkig) niet iemand die zijn dier krampachtig bij zich wil houden en rare medische fratsen gaat uithalen of extreme maatregelen gaat nemen om een dier maar niet te hoeven missen. Het belang van het dier staat bij mij altijd voorop en mijn eigen gevoel is ondergeschikt daaraan. Dat blijkt ook uit de moeilijke beslissingen die ik in mijn leven heb moeten nemen. Tégen mijn eigen gevoel, voor het belang van de katten.

Als ik twijfel of ik het allemaal nog wel goed kan inschatten, dan vraag ik advies aan de dierenarts en/of aan mensen die Tonick goed kennen. Of zij er eens objectief naar willen kijken, of dit nog een dierwaardig bestaan is voor hem. Gelukkig zegt zowel de dierenarts als vrienden van Tonick nog steeds hetzelfde als wat ik denk. Hij is oud en heeft slijtage op meerdere vlakken, maar hij kijkt fris uit zijn ogen, doet zijn dagelijkse dingetjes zonder problemen en hij geniet van zijn leventje.

Nou vent, dan gaan wij gewoon zo door. Met je 17 jaar en je 7 soorten medicatie op een dag. 🙂 Ik ben trots op je, knappe kerel!


Op onze Facebookpagina werd het bericht over Tonick massaal ge-vind-ik-leukt. ♥ Daar volgden ook wat interessante reacties uit die ik graag hierbij wil plaatsen voor onze lezers!

Iemand vroeg of Tonick verzekerd was, zodat de vele medicatie die hij krijgt vergoed zou worden. Ik zei het volgende.

Nee, helaas niet moet ik zeggen! Toen opvangertje Sneep bij mij verbleef heb ik hem meteen verzekerd en bij iedere volgende kat ga ik dat ook weer doen.

Voedingssupplementen worden niet vergoed en een aantal dingen die hij krijgt, vallen daaronder (Laxulon laxeermiddel bijvoorbeeld, hij heeft ook ouderdoms-obstipatie, net als zijn bejaarde broers hadden). Tot zijn 12e heeft Tonick nooit wat gehad, ik zou er eens voor moeten gaan zitten of ik goedkoper uit was geweest als ik 12 jaar “voor niks” verzekering had betaald en wat het me had opgeleverd in de afgelopen 6 jaar dat hij enorme kosten heeft gemaakt (herhaaldelijk bloedprikken ook bijvoorbeeld).


Iemand reageerde vrij hard, maar wel heel eerlijk, met deze tekst: “toch is het niet natuurlijk, op 7 pillen, dan is hij er echt alleen nog maar door de pillen, in de natuur was hij allang overleden, dus het us toch de mens die geen afstand kan doen , want wat is geluk en kwaliteit van leven voor de kat”.

Ik reageerde daarop als volgt:

Dat klopt, in de natuur zou hij waarschijnlijk allang zijn overleden, als het niet was aan zijn hart, dan misschien wel omdat hij door een ander roofdier was aangevallen omdat hij zonder pijnmedicatie niet meer soepel had kunnen rennen en klimmen door de artrose. Maar als ik het zou moeten gokken, dan zou hij in de natuur zijn overleden aan zijn te snel werkende schildklier. Dat heeft het meeste effect gehad op hem van alle aandoeningen die hij heeft.

Gelukkig leven onze katten niet in de vrije natuur en hoeven ze niet te lijden en te vechten om te overleven. Daarom worden ze huisdieren genoemd, zodat wij eigenaren goed voor ze kunnen zorgen.

Geluk en kwaliteit van leven vind ik zelf heel eenvoudig te bepalen, dat kun je zien als je een kat objectief observeert.

Katten laten geen pijn blijken en daarin verschillen ze heel erg van honden. Daarom laat ik bij oudere katten ook preventief het bloed onderzoeken zodat ik er vroeg bij ben als bijv. de nierwerking achteruit gaat. Meer dan 60% van de katten ouder dan 6 jaar, heeft artrose. Ik denk dat de meeste mensen dat niet weten en 6 jaar is voor een kat nog piepjong. Als je alert bent op de symptomen, dan ben je er vroeg bij en dan hoeft een kat niet onnodig pijn te lijden.


Een andere Facebookvolger zei: “Mijn ervaring is dat een dier het zelf aangeeft wanneer ze het niet meer zien zitten. Zijn jas ziet er prachtig uit, dus hij verzorgt zich ook goed. Nog mooie, gezonde jaren samen toegewenst.”

Ik zei:

Mijne helaas niet…Bij zijn twee broertjes heb ik de knoop moeten doorhakken en in overleg met de dierenarts moeten constateren dat het niet meer ging. En bij beiden kwam het heel erg onverwacht.

Ik heb de dierenarts daar later ook over teruggebeld, omdat ik het niet begreep. Ik zei: 10 dagen voor zijn dood spéélde Thomas nog! Hoe is het mogelijk dat hij nog geen twee weken later ZO SLECHT is dat inslapen de enige optie is? De dierenarts zei dat hij dit heel vaak zag en ook bij mensen zie je dit, zei hij. Oudere mensen gaan iedere dag onmerkbaar een piepklein beetje achteruit. En ook bij bejaarden kan het zomaar zijn, voor het gevoel van de familie van de één op de andere dag *pats boem* dat het SUPERSLECHT gaat ineens. Zo was het ook bij Thomas en Jinn. Ik ben heel blij dat ik dat weet, dat heeft me echt geholpen met begrijpen en verwerken van het verdriet.

Ik ben zelf ook heel erg verbaasd dat zijn jasje er nog zo goed uitziet inderdaad, daardoor oogt hij ook jonger dan hij is, hij wordt vaak jonger geschat door mensen. 🙂

Dank je wel voor je lieve wens!


In memoriam: Tonick 22 februari 2000 ~ 17 juli 2018

Tot het laatste moment was hij “vief” en vrolijk, we hebben nog samen gespeeld in de tuin. Van de een op de andere dag ging Tonick hard achteruit en hij stopte met eten. De dierenarts is gekomen en heeft hem thuis rustig laten inslapen. Het is vaak niet te bevatten, zeker niet als een bejaarde kat tot het laatste moment zó vitaal is dat hij nog speelt. De dierenarts heeft uitgelegd dat het bij oude katten net zo gaat als bij heel oude mensen: iedere dag gaan ze een klein beetje achteruit, soms zelfs haast onmerkbaar, en ineens gaat het dan zo slecht dat er niets meer aan te doen is. Tonick heeft een prachtig lang leven gehad, omringd met liefde en de allerbeste zorg, met name toen hij oud en krakkemikkig werd. Hij wordt ontzettend gemist. ♥

rouwproces-kat-kattenherplaatsing-voorlichting-tonick

Ben je tevreden over onze voorlichting? Steun ons GRATIS en shop bij Zooplus!